محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 44

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

مىنوشت ، و بار ديگر بر حضرت عرض كرد حضرت سوار شد ، و من وسفيان در ركاب آن حضرت روان شديم ، در راه به سفيان گفتم كه مىخواهم در اين حديث نظر كنم ، چون ديدم گفتم : واللَّه كه حضرت جعفر حقّى به گردن تو لازم كرد كه هرگز بر طرف نمىشود ، گفت از براى چه چيز ؟ گفتم در اين حديث كه نوشتى مذكور است كه پيغمبر فرمود كه : « سه چيز است كه هر كه آنها را داشته باشد دل او كينه به هم نمىرساند و خيانت در دل او راه نمىيابد : عمل را براى خدا خالص گردانيدن ، و خير خواه امامان مسلمانان بودن ، وملازم جماعت مسلمانان بودن . اين امامان كه متابعت و خير خواهى ايشان واجب است كيستند ؟ معاويه ويزيد ، ومروان بن الحكم ملاعين‌اند كه گواهى ايشان را قبول نمىتوان كرد ، و نماز با ايشان نمىتوان گذارد ؟ ! ، وملازم جماعت مسلمانان كه مىبايد بود كدام جماعتند ؟ مرجئه مراد است كه مىگويند : هر كه نماز نكند و روزه ندارد ، و غسل جنابت نكند ، وكعبه را خراب كند ، و با مادر زنا كند ايمانش مثل ايمان جبرئيل وميكائيل است ؟ يا قدريّه مراد است كه مىگويند : خدا هر چه خواهد نمىتواند كرد ، وشيطان هر چه خواهد مىتواند كرد ؟ ، يا خوارج مراد است كه على بن ابى طالب [ عليه السلام ] را كافر مىدانند ولعنت مىكنند ؟ يا غير ايشان از گمراهان ؟ سفيان گفت : پس